Πέτρινη ζωή

Στα όνειρα μου κάθε βράδυ
έρχεται η Αγάπη μας
απο την πέτρινη σιωπή σου
πληγωμένη
Σαν Αγγελος
που τα φτερά του
κόπηκαν
απ’ το μαχαίρι
του εγωισμού σου
Στην αγκαλιά μου
κρύβεται
τρέμοντας από πόνο
Κυλούν τα δάκρυα της
Τα δικά μου δάκρυα
ανταμώνουνε
Χείμαρος γίνονται
Αγάπης λόγια και στιγμές
που σιγοσβήνουνε
απ’ την ορμή του
παρασέρνονται
Και μιά ζωή, η ζωή μου
Στην μοναξιά
Θυσία για την Αγάπη μας
που τα κομμάτια της
στα όνειρά μου αγκαλιάζω
Τώρα κυλάει κι αυτή
μέσα στον χείμαρο
Μαζί με τα όνειρά μας
λάσπη γίνεται
Ένα κορμί μου μένει
Όταν ξυπνήσω
και έχει σβήσει το όνειρο
Ένα κορμί που κουβαλάει
Πέτρινο πόνο
Ισως αυτό
το βράδυ που έρχεται
με την Αγάπη μου αγκαλιά
να πέσω μες στο χείμαρο
Λάσπη και χώμα να κυλώ
μέχρι να γίνω βράχος
Αιώνια να στέκομαι
στην Θάλασσα μπροστά
Να με χτυπούν τα κύμματα
Ασάλευτη εγώ
με ματιά πετρινα
Αψυχα, να αγναντεύω
απατηλες μορφές
να χάνονται
Να σβήνονται
στου ορίζοντα τα βάθη.

Αγλαΐα Κεφαλά
18-7-2017

Published by aglaia Laida kefala

Εύχομαι τα γεννήματα της ψυχής μου που καταθέτω για σένα αναγνώστη, να αγγίξουν και την δική σου ψυχή

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: