Πρωσοπογραφία

Με αγριεμένη θάλασσαέμοιαζε η ζωή μουσαν ήμουνα παιδίΦουρτουνιασμένη σήκωνεκύματα μανιασμέναπου σκάγανε με δύναμηπάνω στην παιδικήκαι άγουρη ψυχή μου Μεγάλωνα κι η θάλασσαέγινε ωκεανός που μέσα τουναυάγησαν αθώα όνειρα μουμαζί με αναπάντηταμετέωρα γιατί Κυματοθραύστη έκανατο εφηβικό κορμί μουΑκλόνητο με υπομονήτις καταιγίδες να κρατάμακριά απ’ την ψυχή Μονάχα ένας άνεμοςπου ντύθηκε αγάπητην άγγιξε χαράζονταςακόμα μιά πληγήΧάθηκε μαContinue reading “Πρωσοπογραφία”