Πρωσοπογραφία

Με αγριεμένη θάλασσα
έμοιαζε η ζωή μου
σαν ήμουνα παιδί
Φουρτουνιασμένη σήκωνε
κύματα μανιασμένα
που σκάγανε με δύναμη
πάνω στην παιδική
και άγουρη ψυχή μου

Μεγάλωνα κι η θάλασσα
έγινε ωκεανός που μέσα του
ναυάγησαν αθώα όνειρα μου
μαζί με αναπάντητα
μετέωρα γιατί

Κυματοθραύστη έκανα
το εφηβικό κορμί μου
Ακλόνητο με υπομονή
τις καταιγίδες να κρατά
μακριά απ’ την ψυχή

Μονάχα ένας άνεμος
που ντύθηκε αγάπη
την άγγιξε χαράζοντας
ακόμα μιά πληγή
Χάθηκε μα άφησε
έναν απόηχο να ζητά
ανώφελα συγγνώμη

Πέρασα πολεμώντας
με την δική μου θάλασσα
όλη μου τη ζωή
Πολλές πληγές αγιάτρευτες
και πόνοι με σκοτώνουν
Μα η ψυχή μου ακούραστη
χαίρεται κι αγαπάει
ακόμα και τα πιό μικρά
δώρα αυτού του κόσμου

       Αγλαΐα Κεφαλά (20/6/2020)

Published by aglaia Laida kefala

Εύχομαι τα γεννήματα της ψυχής μου που καταθέτω για σένα αναγνώστη, να αγγίξουν και την δική σου ψυχή

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: