Μετά τον παράδεισο

Σύννεφα μαύρα
σκέπασαν τον ουρανό.
Στο φώς του ήλιου
εμπόδιο απλώθηκε
το γκρίζο χρώμα
της μελαγχολίας τους

Προσπέφτω
με χέρια υψωμένα
προς τον ουρανό
Μιά ηλιαχτίδα ζητάω
να μ’αφήσει να κλέψω
απ’ τον ζωοδότη Ηλιο

Να αρπαχτώ
από το ολόλαμπρο φώς της
Να αναγεννηθή
στην καρδιά μου η ελπίδα
Να αναζωπυρωθεί η φλόγα
την ψυχή μου να κινήσει

Σαν ακροβάτης
να πιαστεί απ’ την χρυσή αχτίδα
Πορεία γύρω από την γή
να ακολουθήσει
Χαϊδεύοντας με ζωογόνο φώς
κάθε πληγή της

Ενας παράδεισος
στον άνθρωπο δωρίστηκε
Αν μιά αχτίδα του
ο ήλιος μ’ άφηνε να κλέψω

Τα μαύρα σύννεφα του ουρανού
με το φώς της να τα διαλύσω
Να μη μπορεί η συνείδηση μας
την τυφλή να προσποιείται

Να καταλάβουμε
συγκάτοικοι στην γή μας
που αργοπεθαίνει
Εμείς εγωιστές και αγνώμονες
Το δώρο της ζωής
Το καταστρέψαμε

Αγλαΐα Λαΐδα Κεφαλά
17/10/2020

Markus Spiske

Published by aglaia Laida kefala

Εύχομαι τα γεννήματα της ψυχής μου που καταθέτω για σένα αναγνώστη, να αγγίξουν και την δική σου ψυχή

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: