Η κόρη του Σύμπαντος

Του αρχέγονου χρόνου έτυχα ικέτηςεγώ ο απολωλότας , ευχαριστώνταςτου άχραντου σύμπαντος τα βάθη.την ώρα εκείνη που σε είδα πρώτη φορά. Ρόδινη και άσπιλη εσύ,ένα κομμάτι ατόφιο της μεγάλης δημιουργίας,έφτασες στα ανάξια χέρια μουκαι ένωσες το χρόνο και το χώρο. Το νόημα της ύπαρξης του κόσμουγια πρώτη φορά εννόησα,με τα μεγάλα πλανητικά σου μάτιαόταν με πρωτοκοίταξεςContinue reading “Η κόρη του Σύμπαντος”

Υπόκλιση

Με σεβασμό υποκλίνομαιτου πόνου χαμοπούλικαι το σπασμένο σου φτερόμε δάκρυα θωρώ.Κι αν είναι ο πόνος άμετροςκαι φτάνει ως το μεδούλιείναι τιμή σου που πετάςμε κόντρτα τον καιρό. Την άφθαρτή σου υπομονήολόλευκέ μου κρίνεπου ανθίζεις δίχως το νερόπέφτω και προσκυνώ.κι αν είναι γύρω σου άβατακι όλα ξερά κι αν είναιείναι τιμή σου που σκορπάςτην ευωδιά θαρρώ.Continue reading “Υπόκλιση”