Μετά τον παράδεισο

Σύννεφα μαύρασκέπασαν τον ουρανό.Στο φώς του ήλιουεμπόδιο απλώθηκετο γκρίζο χρώματης μελαγχολίας τους Προσπέφτωμε χέρια υψωμέναπρος τον ουρανόΜιά ηλιαχτίδα ζητάωνα μ’αφήσει να κλέψωαπ’ τον ζωοδότη Ηλιο Να αρπαχτώαπό το ολόλαμπρο φώς τηςΝα αναγεννηθήστην καρδιά μου η ελπίδαΝα αναζωπυρωθεί η φλόγατην ψυχή μου να κινήσει Σαν ακροβάτηςνα πιαστεί απ’ την χρυσή αχτίδαΠορεία γύρω από την γήνα ακολουθήσειΧαϊδεύονταςContinue reading “Μετά τον παράδεισο”

Στον καιρό του κορονοϊού

Αγαπημένεβάλε την μάσκα σουμία βόλτα να πάμεόσο ο ήλιοςλάμπει ακόμα.Μακριά από όλουςελεύθεροιθα περπατήσουμεΣε απόσταση ενάμισυ μέτρουΘα μοιραστούμεβλέμματα αγάπηςκαι υποσχέσειςθα δώσουμεΘα κάνουμε όνειραγια τη ζωή μαςΜαζί να ζήσουμεσε απόστασηενάμιση μέτρου 2019-2020Αγλαΐα Κεφαλά

Λεβέντικη περπατησιά

Να περπατάςΜε ένα χέρι,με ένα πόδιΜε τα μάτια σουνα ατενίζουνγαλάζιους ορίζοντεςΠαιδί να γίνεσαιπου σκαρφαλώνεισε ένα άσπρο σύννεφο,όμοιο με το φτερωτό άλογοτου χθεσινοβραδινούπαραμυθιούΚραδαίνοντας κάθε αυγήένα ξύλινο σπαθίΠετώντας προς τον ήλιονα σκοτώνεις  τον ΦόβοΤον κακό δράκοπου κρύβεται στο σκοτάδικαι τρέφεται με όνειραΝα γιορτάζειςγια κάθε νίκη σουκάνοντας μία βόλταστα αστέρια την νύχταΜε φαντασία παιδιούπου οδηγεί  τον ζωγραφιστόπύραυλό τουContinue reading “Λεβέντικη περπατησιά”

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΑ

Μια τραμουντάναφύσηξε μέσα στο λιμανάκι,ξαφνιάζοντας τα ατάραχαπριν μια στιγμή νεράΚουνήθηκαν με ένα ρυθμόδεμένες πλάϊ πλάϊοι βάρκες σαν χορεύτριες Με χρώματα της θάλασσαςτης γής, του ουρανού,χορεύουν στολισμένεςΜε της αρμύρας το άρωματις ραίνει ο αέραςαπ’των κυμάτων τις λευκέςτης θάλασσας  κορφές Στον ουρανό τα σύννεφακυνήγησε ο βοριάςκαι λάμπει καταγάλανοςΤου ήλιου η ανατολήμιά πινελιά του δίνειχρυσοπορτοκαλίΤο λιμανάκι χαίρεταιτις πρώτεςContinue reading “Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΑ”

Word of the Day Challenge #73-Untitled Poem

Kiss of the wind gentle brush against my cheek tender reminding me of safety found within your arms your lips brushing my forehead. I saw a butterfly today beautiful in its color for never had I seen deep purples with blues vibrant magnificent I wanted to share with you. Crimson waves glowing fires deep beneathContinue reading “Word of the Day Challenge #73-Untitled Poem”

Πρωσοπογραφία

Με αγριεμένη θάλασσαέμοιαζε η ζωή μουσαν ήμουνα παιδίΦουρτουνιασμένη σήκωνεκύματα μανιασμέναπου σκάγανε με δύναμηπάνω στην παιδικήκαι άγουρη ψυχή μου Μεγάλωνα κι η θάλασσαέγινε ωκεανός που μέσα τουναυάγησαν αθώα όνειρα μουμαζί με αναπάντηταμετέωρα γιατί Κυματοθραύστη έκανατο εφηβικό κορμί μουΑκλόνητο με υπομονήτις καταιγίδες να κρατάμακριά απ’ την ψυχή Μονάχα ένας άνεμοςπου ντύθηκε αγάπητην άγγιξε χαράζονταςακόμα μιά πληγήΧάθηκε μαContinue reading “Πρωσοπογραφία”

Φόβος

Ο  εχθρόςαμείλικτος φονιάςΔεν ξεχωρίζειΔεν λυπάταιΔεν τον διώχνουνπροσευχέςΔεν τον λυγίζουνπαρακάλιαΑόρατοςΑκούραστοςΧτυπάΨυχές και σώματαΑφήνει πίσω τουτου φόβουτην αποφοράΑρνείται η ψυχήνα ανασάνειστου φόβου τα δεσμάμήπως πιαστείΑπ’ τα σκοτάδιατου ψεύτη νούμία φωνήπαράφωναφωναζει“Ο άνθρωποςπου στην πανώληχάνεται, γίνεται ακόμαένας αριθμός”Αυτό πονάειΠονάειΠονάει Κλάψε άνθρωπεΑυτό φοβάσαι Κι αν είναι το κορμίχώμα να γίνειΝα μην αφήσειςτην ψυχήνα υποκλιθεί σε απατηλέςπεραστικές φοβέρεςπου πλανούνταιστον αέρακαι χάνονταιστο φύσημα ενόςContinue reading “Φόβος”

Μαύρο σε λευκό καμβά

Το χέρι του ζωγράφου τρέμει πάνω στον λευκό καμβά Εικόνες του κόσμου περνάνε απ’ τα μάτια του, την παλέτα της ψυχής του Ανακατεύονται να γίνουν χρώματα. Η απορία ενός παιδικού βλέμματος με την αδιαφορία της ανθρωπότητας Οι κραυγές των αθώων με τη ελπίδα που ξεψυχάει Ο σπαραγμός της αγάπης με την βαρβαρότητα της απληστίας ΗContinue reading “Μαύρο σε λευκό καμβά”