Λίγη ψυχή χρειάζεται

Χρωματίστε την κάθε ‘μέρα βουτώντας το πινέλο σας στην παλέτα της ψυχής σας. Τα ομορφότερα χρώματα Θα τα βρούμε σε αυτά που νιώθουμε, μα δύσκολα τα βλέπουμε Ας τα απλώσουμε στον υλικό κόσμο μας με γενναιοδωρία. Για να μπορέσουμε να τα δούμε και εμείς, πρέπει να τα μοιραστούμε με ανιδιοτελή αγάπη. Δεν χρειάζεται να ζητάμεContinue reading “Λίγη ψυχή χρειάζεται”

Ο Θεός μου

Ο Θεός μου είναι φώς και Αγάπη είναι Χαρά και Ειρήνη Αγκαλιάζει με την λάμψη του Όλα τα πλάσματα το τα μεγαλύτερα και τα μικρότερα Τα αόρατα και τα ορατά Ο Θεός μου είναι η Αλήθεια και η Δικαιοσύνη Δεν τιμωρεί Δεν ζητάει προσευχές και τάματα Δεν χωράει σε ναούς Είναι παντού Στα μάτια τουContinue reading “Ο Θεός μου”

Θάλασσά μου

Ακούραστη και περήφανη πηγαινοερχόταν η βαρκούλα πάνω στην θάλασσα κάτω από το πρόσταγμα του κύρη της Πέρασαν πολλά χρόνια χωρίς να καταλάβει πότε έπαψε να είναι καινούργια και φρεσκοβαμμένη. Τώρα απόμεινε ολομόναχη και ξεχασμένη από όλους σε ένα μικρό ήρεμο λιμανάκι. Αλλά πάντα μπορεί να βλέπει την ομορφιά που την περιβάλλει και κυρίως δεν σταματάειContinue reading “Θάλασσά μου”

Ρέκβιεμ

Στο ξεχασμένο δάσος ζούν απομεινάρια δένδρων κορμιά με τα κλαδιά τους απογυμνωμένα Χωρίς τα φύλλα τους μοιάζουν με Ικέτιδες σε αρχαία τραγωδία που εκλιπαρούν με χέρια υψωμένα Την Θεία Δίκη Λιγνές φιγούρες που στο φύσημα του αέρα σπάνε θρυμματίζονται Αποκαΐδια Παρασέρνονται Οι τελευταίοι ήχοι της ζωής τους Σαν μουσική συμφωνία απλώνονται πάνω απο έναν κόσμοContinue reading “Ρέκβιεμ”

Το τριανταφυλλάκι

Ο κήπος είχε ξεχαστεί στην άκρη της ψυχής μου Ξερόκλαδα φυτρώνανε κι αγκάθια που ματώνανε τις σκέψεις αν τολμούσαν,  να φτάσουν ως εκεί   Πίσω απ’ τις πόρτες τις βαριές, τις διπλοκλειδωμένες τα όνειρα σιγοσβήνανε κάτω απ’ τον γκρίζο ουρανό του ξεχασμένου κήπου   Στο απάτητο του χώμα που με τα χρόνια πέτρωσε και έμοιαζε μεContinue reading “Το τριανταφυλλάκι”

Η Αγάπη

Αντίο δάσκαλε σοφέ Γέροντα Χρόνε αντίο Για όλα όσα μου έμαθες ένα ευχαριστώ Στόν νέο χρόνο που έρχεται με ελπίδα, βιαστικός Να αναζητώ υπόσχομαι πάντα την μία αλήθεια που ολάκερη ανθρωπότητα στα χέρια της κρατά Να μάθω πόσο δυνατή αληθινή, πιστή και δίκαια Πρέπει να είναι η Αγάπη 31/12/2017 @Aglaia kefala

ΤΟ ΔΩΡΟ ΣΟΥ

Εκείνο το βράδυ Εγώ σου έδωσα την καρδιά μου Να σε συντροφεύει Στην μοναξιά Των ταξιδιών σου Να στέκει πλάι σου Στις τρικυμίες Να λαχταράει με τους τυφώνες με τους πειρατές και τις σκληρές τις άγρυπνες σου ώρες Εσύ μου δώρισες Το βράδυ εκείνο Ενα ολόλαμπρο Αστέρι, μάρτυρα στην ένωση των ψυχών μας και τηνContinue reading “ΤΟ ΔΩΡΟ ΣΟΥ”

Παράπονο

Εχω έναν σύντροφο πιστό που μόνη δεν μ’ αφήνει από όταν ήμουνα παιδί και με έπιασε απ’το χέρι Πάντα σφικτά το κράταγε μα όσο περνάει ο χρόνος το σφίγγει πιό πολύ “Πονάω” του ψιθυρίζω “Είμαι δικός σου” απαντάει ” Δικός σου ως το τελος” ΑγλαΐαΚεφαλά (21/102017 Φωτογραφία Αγλαΐα Κεφαλά          

Πέτρινη ζωή

Στα όνειρα μου κάθε βράδυ έρχεται η Αγάπη μας απο την πέτρινη σιωπή σου πληγωμένη Σαν Αγγελος που τα φτερά του κόπηκαν απ’ το μαχαίρι του εγωισμού σου Στην αγκαλιά μου κρύβεται τρέμοντας από πόνο Κυλούν τα δάκρυα της Τα δικά μου δάκρυα ανταμώνουνε Χείμαρος γίνονται Αγάπης λόγια και στιγμές που σιγοσβήνουνε απ’ την ορμήContinue reading “Πέτρινη ζωή”

Ανάσασμα

Μιά ανάσα μόνο άνθρωπε την μάσκα του εγωισμού κομμάτια κάνει Σαν την πυκνή ομίχλη που την αυγή διαλύεται Σαν μαύρο πέπλο που το παίρνει ο άνεμος Σαν το σκοτάδι που το φώς του ήλιου σβήνει Μιά ανάσα μόνο άνθρωπε την ψυχή σου αφήνει λεύτερη,ντυμένη μόνο φώς Γυμνή και αθώα σαν το νιογέννητο μωρό αιώνιο ταξίδιContinue reading “Ανάσασμα”