ΑΝΟΙΞΗ

Αρχές Μαΐου του 1976. Πριν δύο εβδομάδες είχε κλείσει τα εικοσιέξι της χρόνια .Ήταν μία ψιλόλιγνη ,με όμορφα χαρακτηριστικά νέα γυναίκα και ένα χαμόγελο φωτεινό όπως έλεγαν. Η ίδια όταν κοιτούσε στον καθρέφτη έβλεπε τον εαυτό της με τα μάτια ενός κακοποιημένου παιδιού. Έβλεπε ένα λάθος που δεν έπρεπε να έχει γεννηθεί, απροσδιόριστες ενοχές, τοContinue reading “ΑΝΟΙΞΗ”

Ημέρες Χριστουγέννων

Αυτές τις μέρες κάνει παγωνιά Τα τζάμια των παραθύρων των ζεστών σπιτιών θολώνουν και μόνο τα λαμπάκια τα γιορτινά των Χριστουγέννων αχνοφαίνονται, να αναβοσβήνουν Σκέφτομαι συνέχεια εσάς που δεν έχετε ένα καταφύγιο για να φυλαχτήτε απ’ τον χιονιά Εσάς ανθρώπους άστεγους, καταναλωμένους, πεταμένους σαν απορρίματα στις σκοτεινές γωνίες της σύγχρονης κοινωνίας. Εσάς σκυλάκια και γατάκια,Continue reading “Ημέρες Χριστουγέννων”

Λίγη ψυχή χρειάζεται

Χρωματίστε την κάθε ‘μέρα βουτώντας το πινέλο σας στην παλέτα της ψυχής σας. Τα ομορφότερα χρώματα Θα τα βρούμε σε αυτά που νιώθουμε, μα δύσκολα τα βλέπουμε Ας τα απλώσουμε στον υλικό κόσμο μας με γενναιοδωρία. Για να μπορέσουμε να τα δούμε και εμείς, πρέπει να τα μοιραστούμε με ανιδιοτελή αγάπη. Δεν χρειάζεται να ζητάμεContinue reading “Λίγη ψυχή χρειάζεται”

Θάλασσά μου

Ακούραστη και περήφανη πηγαινοερχόταν η βαρκούλα πάνω στην θάλασσα κάτω από το πρόσταγμα του κύρη της Πέρασαν πολλά χρόνια χωρίς να καταλάβει πότε έπαψε να είναι καινούργια και φρεσκοβαμμένη. Τώρα απόμεινε ολομόναχη και ξεχασμένη από όλους σε ένα μικρό ήρεμο λιμανάκι. Αλλά πάντα μπορεί να βλέπει την ομορφιά που την περιβάλλει και κυρίως δεν σταματάειContinue reading “Θάλασσά μου”

Το τριανταφυλλάκι

Ο κήπος είχε ξεχαστεί στην άκρη της ψυχής μου Ξερόκλαδα φυτρώνανε κι αγκάθια που ματώνανε τις σκέψεις αν τολμούσαν,  να φτάσουν ως εκεί   Πίσω απ’ τις πόρτες τις βαριές, τις διπλοκλειδωμένες τα όνειρα σιγοσβήνανε κάτω απ’ τον γκρίζο ουρανό του ξεχασμένου κήπου   Στο απάτητο του χώμα που με τα χρόνια πέτρωσε και έμοιαζε μεContinue reading “Το τριανταφυλλάκι”

Η Αγάπη

Αντίο δάσκαλε σοφέ Γέροντα Χρόνε αντίο Για όλα όσα μου έμαθες ένα ευχαριστώ Στόν νέο χρόνο που έρχεται με ελπίδα, βιαστικός Να αναζητώ υπόσχομαι πάντα την μία αλήθεια που ολάκερη ανθρωπότητα στα χέρια της κρατά Να μάθω πόσο δυνατή αληθινή, πιστή και δίκαια Πρέπει να είναι η Αγάπη 31/12/2017 @Aglaia kefala

ΤΟ ΔΩΡΟ ΣΟΥ

Εκείνο το βράδυ Εγώ σου έδωσα την καρδιά μου Να σε συντροφεύει Στην μοναξιά Των ταξιδιών σου Να στέκει πλάι σου Στις τρικυμίες Να λαχταράει με τους τυφώνες με τους πειρατές και τις σκληρές τις άγρυπνες σου ώρες Εσύ μου δώρισες Το βράδυ εκείνο Ενα ολόλαμπρο Αστέρι, μάρτυρα στην ένωση των ψυχών μας και τηνContinue reading “ΤΟ ΔΩΡΟ ΣΟΥ”

Πέτρινη ζωή

Στα όνειρα μου κάθε βράδυ έρχεται η Αγάπη μας απο την πέτρινη σιωπή σου πληγωμένη Σαν Αγγελος που τα φτερά του κόπηκαν απ’ το μαχαίρι του εγωισμού σου Στην αγκαλιά μου κρύβεται τρέμοντας από πόνο Κυλούν τα δάκρυα της Τα δικά μου δάκρυα ανταμώνουνε Χείμαρος γίνονται Αγάπης λόγια και στιγμές που σιγοσβήνουνε απ’ την ορμήContinue reading “Πέτρινη ζωή”

Ανάσασμα

Μιά ανάσα μόνο άνθρωπε την μάσκα του εγωισμού κομμάτια κάνει Σαν την πυκνή ομίχλη που την αυγή διαλύεται Σαν μαύρο πέπλο που το παίρνει ο άνεμος Σαν το σκοτάδι που το φώς του ήλιου σβήνει Μιά ανάσα μόνο άνθρωπε την ψυχή σου αφήνει λεύτερη,ντυμένη μόνο φώς Γυμνή και αθώα σαν το νιογέννητο μωρό αιώνιο ταξίδιContinue reading “Ανάσασμα”