Ρέκβιεμ

Στο ξεχασμένο δάσος ζούν απομεινάρια δένδρων κορμιά με τα κλαδιά τους απογυμνωμένα Χωρίς τα φύλλα τους μοιάζουν με Ικέτιδες σε αρχαία τραγωδία που εκλιπαρούν με χέρια υψωμένα Την Θεία Δίκη Λιγνές φιγούρες που στο φύσημα του αέρα σπάνε θρυμματίζονται Αποκαΐδια Παρασέρνονται Οι τελευταίοι ήχοι της ζωής τους Σαν μουσική συμφωνία απλώνονται πάνω απο έναν κόσμοContinue reading “Ρέκβιεμ”

Απόδραση

Να φύγω θέλω απόψε να λευτερωθώ Με ένα όνειρο της νύκτας να πετάξω σε άλλο κόσμο με καθάριο Ουρανό τα αστέρια να αγγίξω Απο το φώς τους να καώ Για πάντα φώς να γίνω Μέσα στό όνειρό μου να κρυφτώ Για να ξεχάσω και να ξεχαστώ 19 του Μάη Αγλαΐα Κεφαλά (ανέκδοτη συλλογή )

Παράπονο

Εχω έναν σύντροφο πιστό που μόνη δεν μ’ αφήνει από όταν ήμουνα παιδί και με έπιασε απ’το χέρι Πάντα σφικτά το κράταγε μα όσο περνάει ο χρόνος το σφίγγει πιό πολύ “Πονάω” του ψιθυρίζω “Είμαι δικός σου” απαντάει ” Δικός σου ως το τελος” ΑγλαΐαΚεφαλά (21/102017 Φωτογραφία Αγλαΐα Κεφαλά