Μετά τον παράδεισο

Σύννεφα μαύρασκέπασαν τον ουρανό.Στο φώς του ήλιουεμπόδιο απλώθηκετο γκρίζο χρώματης μελαγχολίας τους Προσπέφτωμε χέρια υψωμέναπρος τον ουρανόΜιά ηλιαχτίδα ζητάωνα μ’αφήσει να κλέψωαπ’ τον ζωοδότη Ηλιο Να αρπαχτώαπό το ολόλαμπρο φώς τηςΝα αναγεννηθήστην καρδιά μου η ελπίδαΝα αναζωπυρωθεί η φλόγατην ψυχή μου να κινήσει Σαν ακροβάτηςνα πιαστεί απ’ την χρυσή αχτίδαΠορεία γύρω από την γήνα ακολουθήσειΧαϊδεύονταςContinue reading “Μετά τον παράδεισο”