Φόβος

Ο  εχθρόςαμείλικτος φονιάςΔεν ξεχωρίζειΔεν λυπάταιΔεν τον διώχνουνπροσευχέςΔεν τον λυγίζουνπαρακάλιαΑόρατοςΑκούραστοςΧτυπάΨυχές και σώματαΑφήνει πίσω τουτου φόβουτην αποφοράΑρνείται η ψυχήνα ανασάνειστου φόβου τα δεσμάμήπως πιαστείΑπ’ τα σκοτάδιατου ψεύτη νούμία φωνήπαράφωναφωναζει“Ο άνθρωποςπου στην πανώληχάνεται, γίνεται ακόμαένας αριθμός”Αυτό πονάειΠονάειΠονάει Κλάψε άνθρωπεΑυτό φοβάσαι Κι αν είναι το κορμίχώμα να γίνειΝα μην αφήσειςτην ψυχήνα υποκλιθεί σε απατηλέςπεραστικές φοβέρεςπου πλανούνταιστον αέρακαι χάνονταιστο φύσημα ενόςContinue reading “Φόβος”