Λεβέντικη περπατησιά

Να περπατάςΜε ένα χέρι,με ένα πόδιΜε τα μάτια σουνα ατενίζουνγαλάζιους ορίζοντεςΠαιδί να γίνεσαιπου σκαρφαλώνεισε ένα άσπρο σύννεφο,όμοιο με το φτερωτό άλογοτου χθεσινοβραδινούπαραμυθιούΚραδαίνοντας κάθε αυγήένα ξύλινο σπαθίΠετώντας προς τον ήλιονα σκοτώνεις  τον ΦόβοΤον κακό δράκοπου κρύβεται στο σκοτάδικαι τρέφεται με όνειραΝα γιορτάζειςγια κάθε νίκη σουκάνοντας μία βόλταστα αστέρια την νύχταΜε φαντασία παιδιούπου οδηγεί  τον ζωγραφιστόπύραυλό τουContinue reading “Λεβέντικη περπατησιά”

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΑ

Μια τραμουντάναφύσηξε μέσα στο λιμανάκι,ξαφνιάζοντας τα ατάραχαπριν μια στιγμή νεράΚουνήθηκαν με ένα ρυθμόδεμένες πλάϊ πλάϊοι βάρκες σαν χορεύτριες Με χρώματα της θάλασσαςτης γής, του ουρανού,χορεύουν στολισμένεςΜε της αρμύρας το άρωματις ραίνει ο αέραςαπ’των κυμάτων τις λευκέςτης θάλασσας  κορφές Στον ουρανό τα σύννεφακυνήγησε ο βοριάςκαι λάμπει καταγάλανοςΤου ήλιου η ανατολήμιά πινελιά του δίνειχρυσοπορτοκαλίΤο λιμανάκι χαίρεταιτις πρώτεςContinue reading “Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΑ”

Πρωσοπογραφία

Με αγριεμένη θάλασσαέμοιαζε η ζωή μουσαν ήμουνα παιδίΦουρτουνιασμένη σήκωνεκύματα μανιασμέναπου σκάγανε με δύναμηπάνω στην παιδικήκαι άγουρη ψυχή μου Μεγάλωνα κι η θάλασσαέγινε ωκεανός που μέσα τουναυάγησαν αθώα όνειρα μουμαζί με αναπάντηταμετέωρα γιατί Κυματοθραύστη έκανατο εφηβικό κορμί μουΑκλόνητο με υπομονήτις καταιγίδες να κρατάμακριά απ’ την ψυχή Μονάχα ένας άνεμοςπου ντύθηκε αγάπητην άγγιξε χαράζονταςακόμα μιά πληγήΧάθηκε μαContinue reading “Πρωσοπογραφία”