Μετά τον παράδεισο

Σύννεφα μαύρασκέπασαν τον ουρανό.Στο φώς του ήλιουεμπόδιο απλώθηκετο γκρίζο χρώματης μελαγχολίας τους Προσπέφτωμε χέρια υψωμέναπρος τον ουρανόΜιά ηλιαχτίδα ζητάωνα μ’αφήσει να κλέψωαπ’ τον ζωοδότη Ηλιο Να αρπαχτώαπό το ολόλαμπρο φώς τηςΝα αναγεννηθήστην καρδιά μου η ελπίδαΝα αναζωπυρωθεί η φλόγατην ψυχή μου να κινήσει Σαν ακροβάτηςνα πιαστεί απ’ την χρυσή αχτίδαΠορεία γύρω από την γήνα ακολουθήσειΧαϊδεύονταςContinue reading “Μετά τον παράδεισο”

Λεβέντικη περπατησιά

Να περπατάςΜε ένα χέρι,με ένα πόδιΜε τα μάτια σουνα ατενίζουνγαλάζιους ορίζοντεςΠαιδί να γίνεσαιπου σκαρφαλώνεισε ένα άσπρο σύννεφο,όμοιο με το φτερωτό άλογοτου χθεσινοβραδινούπαραμυθιούΚραδαίνοντας κάθε αυγήένα ξύλινο σπαθίΠετώντας προς τον ήλιονα σκοτώνεις  τον ΦόβοΤον κακό δράκοπου κρύβεται στο σκοτάδικαι τρέφεται με όνειραΝα γιορτάζειςγια κάθε νίκη σουκάνοντας μία βόλταστα αστέρια την νύχταΜε φαντασία παιδιούπου οδηγεί  τον ζωγραφιστόπύραυλό τουContinue reading “Λεβέντικη περπατησιά”

Πρωσοπογραφία

Με αγριεμένη θάλασσαέμοιαζε η ζωή μουσαν ήμουνα παιδίΦουρτουνιασμένη σήκωνεκύματα μανιασμέναπου σκάγανε με δύναμηπάνω στην παιδικήκαι άγουρη ψυχή μου Μεγάλωνα κι η θάλασσαέγινε ωκεανός που μέσα τουναυάγησαν αθώα όνειρα μουμαζί με αναπάντηταμετέωρα γιατί Κυματοθραύστη έκανατο εφηβικό κορμί μουΑκλόνητο με υπομονήτις καταιγίδες να κρατάμακριά απ’ την ψυχή Μονάχα ένας άνεμοςπου ντύθηκε αγάπητην άγγιξε χαράζονταςακόμα μιά πληγήΧάθηκε μαContinue reading “Πρωσοπογραφία”