Μετά τον παράδεισο

Σύννεφα μαύρασκέπασαν τον ουρανό.Στο φώς του ήλιουεμπόδιο απλώθηκετο γκρίζο χρώματης μελαγχολίας τους Προσπέφτωμε χέρια υψωμέναπρος τον ουρανόΜιά ηλιαχτίδα ζητάωνα μ’αφήσει να κλέψωαπ’ τον ζωοδότη Ηλιο Να αρπαχτώαπό το ολόλαμπρο φώς τηςΝα αναγεννηθήστην καρδιά μου η ελπίδαΝα αναζωπυρωθεί η φλόγατην ψυχή μου να κινήσει Σαν ακροβάτηςνα πιαστεί απ’ την χρυσή αχτίδαΠορεία γύρω από την γήνα ακολουθήσειΧαϊδεύονταςContinue reading “Μετά τον παράδεισο”

Λεβέντικη περπατησιά

Να περπατάςΜε ένα χέρι,με ένα πόδιΜε τα μάτια σουνα ατενίζουνγαλάζιους ορίζοντεςΠαιδί να γίνεσαιπου σκαρφαλώνεισε ένα άσπρο σύννεφο,όμοιο με το φτερωτό άλογοτου χθεσινοβραδινούπαραμυθιούΚραδαίνοντας κάθε αυγήένα ξύλινο σπαθίΠετώντας προς τον ήλιονα σκοτώνεις  τον ΦόβοΤον κακό δράκοπου κρύβεται στο σκοτάδικαι τρέφεται με όνειραΝα γιορτάζειςγια κάθε νίκη σουκάνοντας μία βόλταστα αστέρια την νύχταΜε φαντασία παιδιούπου οδηγεί  τον ζωγραφιστόπύραυλό τουContinue reading “Λεβέντικη περπατησιά”