Μαύρο σε λευκό καμβά

Το χέρι του ζωγράφου τρέμει πάνω στον λευκό καμβά Εικόνες του κόσμου περνάνε απ’ τα μάτια του, την παλέτα της ψυχής του Ανακατεύονται να γίνουν χρώματα. Η απορία ενός παιδικού βλέμματος με την αδιαφορία της ανθρωπότητας Οι κραυγές των αθώων με τη ελπίδα που ξεψυχάει Ο σπαραγμός της αγάπης με την βαρβαρότητα της απληστίας ΗContinue reading “Μαύρο σε λευκό καμβά”

Το καταφύγιο

Μέσα στο μυαλό μου έφτιαξα έναν κόσμο κρυμμένο από από την σκληρότητα της απατηλής πραγματικότητας Εκεί ο ήλιος λάμπει πάντα Φωτίζει χρώματα αμόλυντα από την θόλωση της ψευτιάς, της μικροπρέπειας, της κακίας Συχνά καταφεύγω, δραπέτης από την φυλακή μου στον κρυφό μου κόσμο για να βρώ ξανά εκείνο το ξένοιαστο παιδί Κυλιέμαι ξανά στο πράσινοContinue reading “Το καταφύγιο”