Πρωσοπογραφία

Με αγριεμένη θάλασσαέμοιαζε η ζωή μουσαν ήμουνα παιδίΦουρτουνιασμένη σήκωνεκύματα μανιασμέναπου σκάγανε με δύναμηπάνω στην παιδικήκαι άγουρη ψυχή μου Μεγάλωνα κι η θάλασσαέγινε ωκεανός που μέσα τουναυάγησαν αθώα όνειρα μουμαζί με αναπάντηταμετέωρα γιατί Κυματοθραύστη έκανατο εφηβικό κορμί μουΑκλόνητο με υπομονήτις καταιγίδες να κρατάμακριά απ’ την ψυχή Μονάχα ένας άνεμοςπου ντύθηκε αγάπητην άγγιξε χαράζονταςακόμα μιά πληγήΧάθηκε μαContinue reading “Πρωσοπογραφία”

Μαύρο σε λευκό καμβά

Το χέρι του ζωγράφου τρέμει πάνω στον λευκό καμβά Εικόνες του κόσμου περνάνε απ’ τα μάτια του, την παλέτα της ψυχής του Ανακατεύονται να γίνουν χρώματα. Η απορία ενός παιδικού βλέμματος με την αδιαφορία της ανθρωπότητας Οι κραυγές των αθώων με τη ελπίδα που ξεψυχάει Ο σπαραγμός της αγάπης με την βαρβαρότητα της απληστίας ΗContinue reading “Μαύρο σε λευκό καμβά”

Το καταφύγιο

Μέσα στο μυαλό μου έφτιαξα έναν κόσμο κρυμμένο από από την σκληρότητα της απατηλής πραγματικότητας Εκεί ο ήλιος λάμπει πάντα Φωτίζει χρώματα αμόλυντα από την θόλωση της ψευτιάς, της μικροπρέπειας, της κακίας Συχνά καταφεύγω, δραπέτης από την φυλακή μου στον κρυφό μου κόσμο για να βρώ ξανά εκείνο το ξένοιαστο παιδί Κυλιέμαι ξανά στο πράσινοContinue reading “Το καταφύγιο”